Karl Landsteiner

Pochodzenie i młodość

Karl Landsteiner urodził się w Baden pod Wiedniem 14 czerwca 1868 roku w rodzinie żydowskiej.

Praca i kariera

Jego ojciec Leopold, znany wiedeński dziennikarz i redaktor naczelny Die Presse, zmarł, gdy Karl miał sześć lat, i chłopiec bardzo zbliżył się do matki, Fanny Hess. Porzucił judaizm i przyjął chrzest w Kościele katolickim w 1890 roku. Studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim i doktoryzował się w 1891, potem chemię w Würzburgu u Emila Fischera, w Monachium i w Zurychu, po czym wrócił do Wiednia, gdzie przez dziesięć lat w instytucie anatomii patologicznej ogłosił siedemdziesiąt pięć prac i wykonał około 3600 sekcji.

Transfuzja w XIX wieku była loterią: pacjent zdrowiał albo umierał i nikt nie umiał powiedzieć dlaczego. W 1900 roku Landsteiner zauważył, że krew dwóch osób może się zlepiać przy zetknięciu, a w 1901 przypisał zlepianie surowicy i podzielił krew ludzką na grupy zwane dziś A, B i O. Dobranie dawcy do biorcy uczyniło przetoczenie bezpiecznym, a pierwszego takiego dokonano w Mount Sinai Hospital w Nowym Jorku w 1907 roku.

W 1909 wyizolował z Erwinem Popperem wirus polio, w 1923 przeniósł się do Instytutu Rockefellera w Nowym Jorku, a w 1937 wraz z Alexandrem Wienerem rozpoznał czynnik Rh. Otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za rok 1930 i uchodzi za ojca medycyny transfuzjologicznej. Zmarł w Nowym Jorku 26 czerwca 1943 roku.