Josef Popper-Lynkeus

Pochodzenie i młodość

Josef Popper urodził się 21 lutego 1838 roku w Kolínie w Czechach, w ubogiej żydowskiej rodzinie z getta, i pozostał Żydem przez całe życie, nigdy się nie nawracając, a w ostatnich latach zaliczając się do wiedeńskich syjonistów.

Praca i kariera

Jako Żydowi odmówiono mu posady uniwersyteckiej, na którą zasługiwał jego talent, więc zarabiał na życie jako inżynier i wynalazca: patenty przeciw kamieniowi kotłowemu i już w 1862 roku projekt elektrycznego przesyłu energii wyprzedzający epokę o pokolenie. Jego bratankiem był filozof Karl Popper, który ma własną kartę na tej stronie. Pod pseudonimem Lynkeus, bystrookiego obserwatora Argonautów, opublikował w 1899 roku „Phantasien eines Realisten”, zbiór opowiadań, który cenzura austriacka na krótko zakazała i który zawiera opowieść „Śnić jak na jawie”, w której Zygmunt Freud rozpoznał później, z hojnym publicznym uznaniem, antycypację własnej teorii zniekształcenia marzeń sennych.

Jego główne dzieło, „Die allgemeine Nährpflicht” (1912), proponowało, by każdy obywatel był winien państwu kilka lat służby w „armii utrzymania” w zamian za dożywotnie gwarantowane minimum żywności, mieszkania, odzieży i opieki lekarskiej dla wszystkich — pomysł, który uczynił go prekursorem idei dochodu gwarantowanego i dla którego założono w Wiedniu towarzystwo. Radykalny humanista, pisał przeciw karze śmierci, militaryzmowi i poświęcaniu jednostki państwu, a w książce z 1905 roku bronił pamięci Woltera.

Ostatnie lata

Albert Einstein, który odwiedził go w Wiedniu, nazwał go postacią proroczą i świętą i napisał przedmowę do pośmiertnego wydania jego pism. Zmarł w Wiedniu 22 grudnia 1921 roku jako honorowy obywatel miasta.