Jacob Curiel

Pochodzenie i młodość

Jacob Curiel urodził się jako Duarte Nunes da Costa w Lizbonie w 1587 roku w rodzinie marranów, której linię Jewish Virtual Library wywodzi od Curielów z Ávili w Kastylii, zapędzonych do chrzcielnicy podczas konwersji Żydów portugalskich w 1497 roku i przez pokolenia ściganych przez Inkwizycję z Coimbry, która sądziła kilku jego krewnych; był Żydem z pochodzenia i wybrał, gdy tylko mógł, bycie Żydem z wyznania, a ta karta odnotowuje ten wybór jako podstawę jego obecności tutaj.

Praca i kariera

Kupiec lizboński, opuścił Portugalię około 1609 roku dla Toskanii, gdzie Medyceusze pozwalali portugalskim nowym chrześcijanom żyć jako Żydzi w Pizie i Livorno, potem dla Amsterdamu, a wreszcie w 1627 roku dla Hamburga, gdzie osiadł jako Jacob Curiel, członek i starszy portugalsko-żydowskiej gminy miasta. Paradoks jego życia nadszedł w 1640 roku, gdy Portugalia zrzuciła koronę hiszpańską: nowy król Jan IV potrzebował okrętów, broni, zboża i kredytu na wojnę o niepodległość, a człowiekiem, który mógł je znaleźć w hanzeatyckim porcie, był Żyd, którego jego własna Inkwizycja by spaliła — król uczynił go więc oficjalnym agentem korony portugalskiej w Hamburgu, a w 1644 roku rycerzem domu królewskiego, cavaleiro fidalgo, z pensją i herbem, pierwszym otwarcie wyznającym Żydem na stanowisku dyplomatycznym katolickiej monarchii.

Kupował i uzbrajał okręty, negocjował z Hanzą i Duńczykami i sfinansował flotę, która przełamała hiszpańską blokadę; jego syn Mojżesz, jako Jerónimo Nunes da Costa, sprawował ten sam urząd w Amsterdamie przez pół wieku. Zmarł w Hamburgu w 1665 roku i został pochowany na cmentarzu portugalskim w Altonie.