J. F. R. Jacob

Pochodzenie i młodość

Jack Farj Rafael Jacob urodził się w Kalkucie 2 maja 1921 roku w bagdadzkiej społeczności żydowskiej miasta, której rodziny przybyły z Iraku w XVIII wieku i zbudowały synagogi, szkoły i domy handlowe żydowskiej Kalkuty; był Żydem przez całe życie, najwyższym rangą Żydem w dziejach armii indyjskiej, i ta karta odnotowuje to tak, jak on sam, choć nigdy nie był praktykujący.

Praca i kariera

Zaciągnął się do Brytyjskiej Armii Indyjskiej w 1942 roku, jak mówił, z powodu tego, co słyszał o nazistach i Żydach Europy, i walczył w Afryce Północnej i Birmie; pozostał w armii niepodległych Indii, dowodził artylerią w wojnie 1965 roku, a w 1969 roku został szefem sztabu Dowództwa Wschodniego pod generałem Jagjitem Singhem Aurorą. W 1971 roku, gdy Indie przystąpiły do wojny z Pakistanem z powodu masakr w Bengalu Wschodnim, to Jacob zaplanował kampanię — wojnę manewrową, która ominęła pakistańskie twierdze i w trzynaście dni dotarła do Dakki — i to Jacob 16 grudnia przyleciał do okrążonego miasta z projektem aktu kapitulacji i, według własnej relacji, dał generałowi Niazie trzydzieści minut na jego przyjęcie; Niazi podpisał go tego popołudnia przed Aurorą na torze wyścigowym w Dakce, 93 000 pakistańskich żołnierzy złożyło broń — największa kapitulacja od drugiej wojny światowej — i narodził się Bangladesz.

Odszedł na emeryturę w stopniu generała porucznika w 1978 roku, opisał historię kampanii w książce Surrender at Dacca i był gubernatorem Goa w latach 1998–1999 oraz Pendżabu w latach 1999–2003, dozgonny kawaler i nieoczywisty senior Bharatiya Janata Party, której członkostwo ta karta odnotowuje bez komentarza. Zmarł w Nowym Delhi 13 stycznia 2016 roku i został pochowany z honorami wojskowymi na cmentarzu żydowskim stolicy.