Joseph Reinach

Pochodzenie i młodość

Joseph Reinach urodził się w Paryżu 30 września 1856 roku, najstarszy z trzech braci Reinachów, synów Hermanna-Josepha Reinacha, żydowskiego bankiera z Frankfurtu osiadłego we Francji, i Julie Büding; bracia byli Żydami z urodzenia i nigdy tego nie porzucili, a Paryż nazywał ich, pół drwiąco, pół z podziwem, „les frères Je-sais-tout”, braćmi wszystkowiedzącymi — wzorcowym typem zasymilowanego żydowskiego intelektu Republiki.

Praca i kariera

Prawnik i dziennikarz, Joseph został w wieku dwudziestu pięciu lat szefem gabinetu Léona Gambetty, założyciela Republiki, gdy ten utworzył rząd w 1881 roku, a po śmierci Gambetty kierował jego dziennikiem La République française i w 1889 roku został wybrany deputowanym z Basses-Alpes. Skandal panamski z 1892 roku, którego centralną postacią był jego wuj i teść, baron Jacques de Reinach, kosztował go mandat i dał prasie antysemickiej cel na całe życie.

Odpowiedział walką swojego życia: od 1897 roku był pierwszym liczącym się politykiem, który ogłosił niewinność kapitana Dreyfusa, gromadził dowody, pisał broszury, stawał do pojedynków i procesów o zniesławienie i za to ponownie stracił mandat w 1898 roku; gdy Dreyfus został zrehabilitowany w 1906 roku, napisał ostateczną relację, siedmiotomową Histoire de l'affaire Dreyfus, która pozostaje fundamentem wszystkiego, co od tamtej pory napisano o sprawie.

Ponownie wybrany w 1906 roku, zasiadał do 1914 roku, a potem pisał codzienny komentarz wojenny w Le Figaro pod pseudonimem Polybe; jego syn Adolphe, archeolog, zginął w pierwszych tygodniach wojny. Zmarł w Paryżu 18 kwietnia 1921 roku.