Horace Günzburg

Horace Günzburg — Naftali Herc w synagodze — urodził się w 1833 roku w Zwinogródce w guberni kijowskiej Imperium Rosyjskiego jako syn Josepha Yozela Günzburga, dzierżawcy podatku od alkoholu, który stał się największym żydowskim bankierem Rosji i założył dom J. E. Günzburg w Petersburgu w 1859 roku; rodzina była religijnymi Żydami utrzymującymi synagogę w swoim domu, a Horace, który odziedziczył bank i jego kierownictwo, pozostał przez całe życie uznanym przywódcą Żydów Imperium.

Hesja-Darmstadt uczyniła jego ojca, a potem jego dziedzicznymi baronami w 1871 roku — tytuł, którego noszenie car mu zezwolił — i był konsulem generalnym Hesji w rosyjskiej stolicy; bank finansował koleje, cukier i pola złotonośne Syberii, a on zasiadał w radach giełdy petersburskiej i miasta, dopóki w 1892 roku ustawa nie wykluczyła Żydów z urzędów miejskich, na co ustąpił w proteście. Jego prawdziwym dziełem było dzieło jego ludu: w 1863 roku założył z ojcem Towarzystwo Szerzenia Oświaty wśród Żydów Rosji, które przez pół wieku otwierało szkoły, przyznawało stypendia i wydawało pierwsze prace naukowe o żydostwie po rosyjsku, i przewodniczył mu czterdzieści pięć lat; pomógł założyć ORT w 1880 roku, finansował żydowskie kolonie rolnicze i towarzystwa emigracyjne, a po pogromach 1881 roku i prawach majowych 1882 roku raz po raz chodził do ministrów i do cara, by wstawiać się przeciw prześladowaniom, z niewielkim skutkiem i bez ustanku.

Był mecenasem rzeźbiarza Antokolskiego, kompozytora Rubinsteina i pokolenia żydowskich uczonych, i zmarł w Petersburgu 2 marca 1909 roku; jego syn David, orientalista, kontynuował dom i jego bibliotekę.

Sprawdź i pogłęb temat dzięki tym zewnętrznym odniesieniom.

Źródło: https://www.jewishencyclopedia.com/articles/6968-gunzburg