Elisabeth Langgässer

Pochodzenie i młodość

Elisabeth Langgässer urodziła się w Alzey w Hesji Nadreńskiej 23 lutego 1899 roku; jej ojciec, architekt Eduard Langgässer, urodził się jako Żyd i przeszedł na katolicyzm przy ślubie z jej matką, katoliczką, a ona sama została wychowana jako żarliwa katoliczka i taką pozostała — co nie przeszkodziło ustawom norymberskim zaklasyfikować jej jako „mieszańca pierwszego stopnia”, półżydówkę, i ta karta podaje jej żydowskie pochodzenie dokładnie tak, jak zdefiniowały je prześladowania.

Praca i kariera

Nauczycielka w Hesji, pierwsze wiersze opublikowała w 1924 roku, a w 1929 roku urodziła córkę Cordelię, której ojcem był żydowski konstytucjonalista Hermann Heller; powieści Proserpina i Der Gang durch das Ried uczyniły z niej jedną z czołowych pisarek katolickich początku lat trzydziestych. W 1936 roku Izba Piśmiennictwa Rzeszy usunęła ją i zakazała jej publikowania; w 1944 roku wysłano ją do pracy przymusowej w fabryce amunicji, a jej córka, „pełna Żydówka” w świetle prawa, została deportowana do Theresienstadt, a potem do Auschwitz.

Cordelia przeżyła i została przewieziona przez Czerwony Krzyż do Szwecji; jako Cordelia Edvardson została dziennikarką i opisała to w książce Poparzone dziecko szuka ognia. Wielka powieść Langgässer Das unauslöschliche Siegel, „Niezatarte znamię”, historia walki ochrzczonego Żyda o łaskę, ukazała się w 1946 roku i uczyniła ją na krótko najgoręcej dyskutowaną pisarką powojennych Niemiec; w 1950 roku wyszła Märkische Argonautenfahrt.

Chora na stwardnienie rozsiane, zmarła 25 lipca 1950 roku w Karlsruhe, a Nagrodę im. Georga Büchnera za ten rok przyznano jej pośmiertnie.