Bustanai

Pochodzenie i młodość

Bustanaj ben Chaninaj żył w Babilonii w VII wieku, w latach, gdy upadło imperium Sasanidów, a jego miejsce zajęły armie islamu — syn domu egzylarchów, książąt linii Dawidowej, którzy od stuleci przewodzili Żydom Babilonii.

Praca i kariera

Jego znaczenie historyczne jest bezsporne: był pierwszym egzylarchą zatwierdzonym na urzędzie przez nowe władze arabskie po muzułmańskim podboju Persji i tym zatwierdzeniem przeniósł żydowski samorząd nienaruszony przez jedno z wielkich pęknięć historii, z porządku perskiego w islamski; wszyscy egzylarchowie następnych stuleci pochodzili od niego. Ta karta mówi wprost to, co mówią źródła — że człowiek ten jest też spowity legendą.

Słynna opowieść o perskiej księżniczce Izdundad, danej mu przez kalifa Umara, i o pytaniu, czy została wyzwolona i nawrócona przed narodzinami ich dzieci, zrodziła stulecia sporów halachicznych o status jego potomków, a opracowania traktują tę historię jako późniejszy narost wokół prawdziwego urzędu i prawdziwego człowieka; szczegóły jego życia, poza zarysem, nie są pewnie znane. Zmarł około 670 roku.