Ze'ev Jabotinsky

Pochodzenie i młodość

Ze'ew Żabotyński, urodzony jako Władimir Jewgieniewicz Żabotyński w Odessie 17 października 1880 roku, pochodził z rodziny żydowskiej z obu stron — ojciec Jewno był handlarzem pszenicy z Nikopola, matka Chawa Zach pochodziła z Berdyczowa — i nigdy nie opuścił judaizmu.

Praca i kariera

Zaczynał jako dziennikarz i tłumacz rzadkiego talentu, pisząc po rosyjsku pod pseudonimem Altalena, przekładając Bialika na rosyjski, a Dantego na hebrajski; pogrom kiszyniowski 1903 roku zwrócił go ku syjonizmowi i ku żydowskiej samoobronie, którą zaczął organizować w Odessie. Podczas pierwszej wojny światowej naciskał Brytyjczyków, by utworzyli oddziały żydowskie, i wraz z Josefem Trumpeldorem stworzył Korpus Mulników Syjonu, a potem Legion Żydowski, w którym służył jako oficer w kampanii palestyńskiej 1918 roku.

Skazany przez brytyjski sąd na piętnaście lat za organizowanie obrony Żydów Jerozolimy podczas zamieszek 1920 roku, został zwolniony po fali protestów. W 1925 roku zerwał z kierownictwem syjonistycznym i założył syjonizm rewizjonistyczny, żądając, by ruch otwarcie ogłosił, że jego celem jest państwo żydowskie po obu brzegach Jordanu; w 1923 roku stworzył organizację młodzieżową Betar, a jego zwolennicy utworzyli później Irgun.

Jego esej Żelazny mur z 1923 roku dowodził, że żaden lud nie godzi się dobrowolnie na kolonizację i że porozumienie z Arabami przyjdzie tylko z pozycji siły. Od 1936 roku wzywał Żydów Polski do wyjazdu przed katastrofą. Od 1930 roku Brytyjczycy nie wpuszczali go do Palestyny; zmarł w Hunter w stanie Nowy Jork 3 sierpnia 1940 roku, a w 1964 pochowano go ponownie na Górze Herzla.