Yegor Gaidar

Pochodzenie i młodość

Jegor Gajdar urodził się w Moskwie 19 marca 1956 roku w dwóch dynastiach literatury sowieckiej: jego dziadek ze strony ojca to Arkadij Gajdar, autor klasyki dziecięcej lat trzydziestych, a babka ze strony ojca, Lija Sołomianska, urodzona jako Rachil w Mińsku w 1907 roku, pochodziła z rodziny żydowskiej, której ojciec, inżynier Łazar Sołomianski, przeszedł od Bundu do bolszewików — jedyna babka, na której opiera się ta karta, odnotowana przez jego ojca Timura Gajdara w jego własnych wspomnieniach; matka była córką pisarza Pawła Bażowa.

Praca i kariera

Ekonomista z Uniwersytetu Moskiewskiego, redagował działy gospodarcze partyjnego pisma „Kommunist” i „Prawdy” za Gorbaczowa, a w listopadzie 1991 roku, w wieku trzydziestu pięciu lat, Borys Jelcyn uczynił go ministrem gospodarki i finansów Rosji, której skarb był pusty, sklepy ogołocone, a państwo miesiąc później przestało istnieć. 2 stycznia 1992 roku uwolnił ceny, a w następnych miesiącach zniósł państwowy monopol handlu zagranicznego, ściął budżet wojskowy i rozpoczął z Anatolijem Czubajsem prywatyzację przemysłu — „terapię szokową”, która zakończyła gospodarkę sowiecką i zapełniła sklepy, za cenę inflacji, która zmiotła oszczędności pokolenia, i zubożenia, którego Rosjanie nigdy mu nie wybaczyli; ta karta przedstawia spór takim, jaki jest, między tymi, którzy uważają, że jego reformy zapobiegły głodowi i wojnie domowej, a tymi, którzy uważają, że wydały kraj oligarchom.

Pełniący obowiązki premiera od czerwca do grudnia 1992 roku, został odwołany przez parlament, kierował liberalną partią Wybór Rosji w Dumie, założył Instytut Gospodarki w Okresie Przejściowym i napisał historie sowieckiego upadku — Upadek imperium z 2006 roku — które są jego testamentem. Zmarł na obrzęk płuc w swoim domu pod Moskwą 16 grudnia 2009 roku, w wieku pięćdziesięciu trzech lat.