Walther von Mossner

Pochodzenie i młodość

Walther von Mossner urodził się w Berlinie w 1846 roku jako syn Jakoba Wilhelma Mossnera, żydowskiego bankiera z tego miasta, a niniejsza karta mówi wprost: nie żył jako Żyd; ochrzczono go w protestanckim kościele Świętego Mikołaja w Spandau 26 kwietnia 1846 roku, jeszcze jako niemowlę, i figuruje tu z tytułu wymienionego z imienia żydowskiego ojca.

Praca i kariera

Patent oficerski w huzarach królewskich w 1865 roku otrzymał dzięki osobistej łasce króla Wilhelma I okazanej owemu ojcu, i nadano mu go wbrew oporowi oficerów, którzy nie chcieli „Żyda”, jak mówili, w pułku kawalerii; pruski korpus oficerski był w praktyce zamknięty dla Żydów i dla ludzi żydowskiego pochodzenia, a jego kariera jest wyjątkiem potwierdzającym regułę. Walczył w 1866 roku przeciw Austrii i w latach 1870-1871 przeciw Francji, został uszlachcony i awansował w sztabie generalnym.

W 1892 roku mianowany adiutantem cesarza Wilhelma II, dowodził dywizją, a potem korpusem i w 1903 roku został gubernatorem Strasburga, jednego z najdelikatniejszych stanowisk wojskowych w cesarstwie. Osiągnął stopień generała kawalerii i był ostatnim pruskim generałem, który otrzymał Wielki Order Czarnego Orła. Zostawił wspomnienia ze służby. Zmarł w Berlinie w 1932 roku, rok przed dojściem do władzy reżimu, który wyrzuciłby go z armii.