Szolem Szwarcbard

Pochodzenie i młodość

Terminator zegarmistrzowski z Bałty, który został poetą jidysz, Szolem Szwarcbard organizował żydowską samoobronę przed pogromami — najpierw przed pierwszą wojną światową, a potem w czasie rosyjskiej wojny domowej.

Praca i kariera

W sierpniu 1914 roku wraz z bratem zaciągnął się do Legii Cudzoziemskiej; z wojny wyszedł z ręką niemal bezużyteczną i z Krzyżem Wojennym. Rodzinę stracił w pogromach 1919 roku. 25 maja 1926 roku na rue Racine w Paryżu zastrzelił Symona Petlurę, przebywającego na emigracji przywódcę ukraińskiego, którego uważał za odpowiedzialnego, i powiedział policji: „Zabiłem wielkiego mordercę”. Francuska ława przysięgłych uniewinniła go po ośmiodniowym procesie w 1927 roku — procesie, który stał się pierwszą światową trybuną dla dowodów, gdzie ocalali, tacy jak pielęgniarka Chaja Grinberg, zeznawali o rzezi w Proskurowie.

Zmarł w Kapsztadzie w 1938 roku; jego szczątki sprowadzono do Izraela w 1967 roku. Ta fiszka dziękuje za samoobronę, za żołnierza, za poetę i za zapis, jaki zostawił tamten proces. Nie dziękuje za zabójstwo. Własna odpowiedzialność Petlury za pogromy jest wciąż przedmiotem sporu historyków, a rosyjska publikacja wywiadowcza z 2006 roku twierdziła — bez ustalonego dowodu — że Szwarcbard działał na zlecenie radzieckich służb.