Serge Silberman

Pochodzenie i młodość

Serge Silberman urodził się 1 maja 1917 roku w Łodzi, wówczas w Królestwie Polskim, w rodzinie żydowskiej i przeżył nazistowskie obozy koncentracyjne, po czym po wojnie osiadł w Paryżu bez niczego.

Praca i kariera

Zaczynał od handlu w ruinach niemieckiej strefy okupacyjnej, a w latach pięćdziesiątych przeszedł do produkcji filmowej, najpierw z Jeanem-Pierre'em Melville'em, któremu w 1956 roku wyprodukował Bob le flambeur, potem z Jacques'em Beckerem, René Clémentem i Jessem Franco. Jego wielkim partnerstwem była współpraca z Luisem Buñuelem: Silberman wyprodukował większość późnych filmów hiszpańskiego reżysera, poczynając od Dziennika panny służącej z 1964 roku, przez Drogę Mleczną, Dyskretny urok burżuazji — Oscar dla najlepszego filmu zagranicznego w 1973 roku — Widmo wolności i Mroczny przedmiot pożądania.

To Silberman przedstawił Buñuelowi scenarzystę Jeana-Claude'a Carrière'a, i we trzech pracowali jak jeden zespół przez ponad dziesięć lat. W 1985 roku wyprodukował Rana, Króla Leara Akiry Kurosawy, w skali, jakiej nie chciało sfinansować żadne japońskie studio, a w 1986 roku Max, moja miłość Nagisy Oshimy. Był, wedle formuły używanej w branży, producentem, który powołał do istnienia filmy niemogące zaistnieć inaczej. Zmarł w Paryżu 22 lipca 2003 roku.