Salamo Arouch

Pochodzenie i młodość

Salamo Arouch urodził się 1 stycznia 1923 roku w Salonikach, w żydowskiej rodzinie tego miasta, jako jedno z pięciorga dzieci dokera, który nauczył go boksu, gdy był małym chłopcem, i u którego boku pracował przez pewien czas w porcie.

Praca i kariera

Pierwszą walkę amatorską stoczył w wieku czternastu lat, w 1937 roku, w klubie Makabi Saloniki, żydowskim ośrodku młodzieżowym i gimnastycznym, a potem boksował w barwach Arisu Saloniki. W 1938 roku zdobył tytuł mistrza Grecji w wadze średniej, a w 1939 mistrza Bałkanów, i miał na koncie dwadzieścia cztery zwycięstwa bez porażki, wszystkie przez nokaut, gdy powołano go do armii greckiej, gdzie dołożył trzy kolejne w ten sam sposób.

W 1943 roku jego i całą rodzinę załadowano do bydlęcego wagonu; do Auschwitz-Birkenau dotarli 15 maja, a on dostał numer więźnia 136954. Obóz szukał wśród nowo przybyłych bokserów i kazano mu walczyć z innymi więźniami dwa albo trzy razy w tygodniu dla rozrywki niemieckich oficerów: walka trwała, dopóki jeden z dwóch nie upadł albo dopóki patrzącym się nie znudziło, a przegrany szedł do komory gazowej lub ginął od kuli.

Według własnego rachunku stoczył tam 208 walk i nigdy nie został pokonany, dwa razy remisując, gdy dochodził do siebie po czerwonce; ważył około sześćdziesięciu kilogramów, nieraz stawiano go naprzeciw ludzi znacznie cięższych, a raz położył przeciwnika ważącego sto trzynaście kilogramów w osiemnaście sekund. Z Auschwitz wywieziono go 17 stycznia 1945 roku i pracował w Bergen-Belsen aż do przyjścia aliantów; jego rodzice, brat i trzy siostry zostali zamordowani, a szukając ich w tym obozie w kwietniu, poznał Martę Yechiel, siedemnastoletnią ocalałą z jego własnego miasta.

Życie prywatne

Razem wyjechali do Izraela, pobrali się w listopadzie 1945, wychowali czworo dzieci i osiedli w Tel Awiwie, gdzie prowadził firmę żeglugową i publicznie mówił o tym, co przeszedł; jego passa bez porażki skończyła się wreszcie 8 czerwca 1955 roku nokautem w czwartej rundzie od Włocha Amleta Falcinellego.

Ostatnie lata

Doradzał twórcom Triumph of the Spirit, filmu z 1989 roku, w którym zagrał go Willem Dafoe i który w dużej części kręcono wewnątrz Auschwitz, dokąd wrócił razem z nimi; zmarł 26 kwietnia 2009 roku.