Peter Max

Pochodzenie i młodość

Peter Max urodził się jako Peter Max Finkelstein w Berlinie w 1937 roku, w rodzinie żydowskiej; jego hebrajskie imię, jak sam je podawał, brzmiało Tuwia. Rodzice uciekli z nim z nazistowskich Niemiec kilka miesięcy później i spędzili dziesięć lat w społeczności żydowskich uchodźców w Szanghaju.

Praca i kariera

W 1948 roku popłynęli do świeżo powstałego Państwa Izrael na statku wysłanym po Żydów z Szanghaju i osiedlili się w Hajfie, gdzie nauczył się hebrajskiego, w wieku trzynastu lat wprosił się na wieczorowy kurs astronomii w Technionie i brał lekcje malarstwa u austriackiego emigranta, fowisty przesadzającego z kolorami. Mając szesnaście lat rodzina ruszyła dalej, przez Paryż, gdzie chodził na zajęcia w Luwrze, do Brooklynu.

Studiował w Art Students League, School of Visual Arts i w Pratt, w 1961 roku otworzył pracownię projektową, a pod koniec lat sześćdziesiątych jego wirujący kosmiczny kolor stał się wizualnym podpisem dekady: plakaty, okładka „Life” w 1969 roku, dziesiątki linii produktów, nawet książka telefoniczna Manhattanu. Był oficjalnym artystą igrzysk olimpijskich, Super Bowl, mistrzostw świata w piłce nożnej, World Series i wyścigu Indianapolis 500; pomalował boeinga 777 i kadłub wycieczkowca; i przez całe życie wracał do Statuy Wolności — najpierw na dwusetlecie, potem w Białym Domu na zaproszenie Nancy Reagan w 1981 roku.

Wśród jego dzieł żydowskich i izraelskich jest 36 Rabinów, seria portretów zamordowanego premiera. Jego żydowskie dziedzictwo, powiedział w 2017 roku, ukształtowało go jako artystę przede wszystkim przez miłość i troskę, jakie otrzymał od społeczności żydowskiej.