Mathieu Muller

Pochodzenie i młodość

Mathieu Muller urodził się w Diemeringen, w Alzacji będącej wówczas pod panowaniem niemieckim, 13 sierpnia 1895 roku, w rodzinie przestrzegającej przykazań, a zmarł w Jerozolimie 8 lipca 1979 roku; źródła nazywają go postacią wspólnotową francuskiego judaizmu.

Praca i kariera

Przewodniczył francuskiej gałęzi Agudat Israel, ruchu judaizmu ortodoksyjnego założonego w 1912 roku, i zasiadał w radzie synagogi Adas Jereim. Jako adwokat zyskał rozgłos, wygrywając proces o zniesławienie przeciw Juliusowi Streicherowi, nazistowskiemu propagandziście, którego gazeta Der Stürmer publikowała najbardziej ordynarne antysemickie karykatury epoki. Opuścił Paryż w pierwszych miesiącach wojny i w listopadzie 1942 roku dotarł do Szwajcarii przez Pireneje.

Zgromadził około pięciu tysięcy żydowskich przedmiotów rytualnych i przesłał je internowanym we francuskich obozach Gurs i Les Milles, aby ludzie trzymani za drutami mogli nadal modlić się tak, jak wymaga prawo ich ojców. Współpracował z dyplomatą George'em Mantello przy wytwarzaniu zaświadczeń o obywatelstwie Salwadoru, dokumentów stawiających ich posiadaczy pod ochroną państwa neutralnego i ratujących życie tym, których czekały transporty. W 1954 roku założył wraz z Edmondem Weillem Merkaz na Montmartrze, stowarzyszenie kulturalne, edukacyjne i rekreacyjne.