Lazare Rachline

Pochodzenie i młodość

Lazare Rachline urodził się w Gorkach Leninskich w Rosji 25 grudnia 1905 roku, jako syn Zadoca i Kassii Rachline z domu Szapiro, Żydów uciekających przed pogromami Imperium Rosyjskiego; rodzina dotarła do Francji w 1906 roku, gdy był niemowlęciem, i wychował się jako Francuz.

Praca i kariera

W ruchu oporu nosił imiona Socrate i Lucien Rachet i był jednym z ludzi, na których opierały się szlaki ewakuacyjne: kierował siatką VIC, która wyprowadzała z Francji agentów i lotników, a 16 lipca 1942 roku zorganizował ucieczkę jedenastu więźniów z obozu w Mauzac — operację uważaną odtąd za jedną z najowocniejszych całej wojny, bo wśród uwolnionych było kilku szefów siatek brytyjskiego Kierownictwa Operacji Specjalnych.

W marcu 1944 roku de Gaulle powierzył mu misję Clé i wysłał go do okupowanej Francji, by przeorganizował podziemie wewnętrzne i zapobiegł przedwczesnym, pozbawionym wsparcia powstaniom, które zostałyby zmiażdżone. Pracował na najwyższym szczeblu dowództwa w Londynie i Algierze, pozostając zarazem Żydem, którego rodzina przybyła do Francji jako uchodźcy pokolenie wcześniej, i nigdy nie robił z żadnej z tych rzeczy publicznej kariery.

Po wojnie wrócił do interesów i do odbudowy żydowskiego życia zbiorowego we Francji. Zmarł w Paryżu 25 stycznia 1968 roku.