Jacques Helbronner

Pochodzenie i młodość

Jacques Helbronner urodził się w dziewiątej dzielnicy Paryża 21 września 1873 roku w rodzinie żydowskiej burżuazji: jego ojciec Horace był adwokatem, matka nazywała się Hermance Rebecca, a on sam poślubił Jeanne Weisweiller.

Praca i kariera

Wstąpił do Rady Stanu w 1898 roku i doszedł do godności prezesa sekcji, jednego z najwyższych stanowisk francuskiej administracji, dopóki antysemickie prawa Vichy nie usunęły go stamtąd w październiku 1940 roku. Od 1940 roku aż do deportacji przewodniczył Konsystorzowi Centralnemu, organowi kierującemu zorganizowanym judaizmem we Francji. Od dawna znajomy marszałka Pétaina, raz po raz korzystał z tego dostępu, by bronić sprawy Żydów francuskich i protestować przeciw wymierzonym w nich zarządzeniom, sprzeciwiał się też utworzeniu UGIF, jednolitej organizacji żydowskiej, jakiej chciał okupant; nie zdołał do tego nie dopuścić, ale opóźnił ją o kilka miesięcy.

Pozycja go nie ochroniła: aresztowano go i osadzono w Drancy, a 20 listopada 1943 roku deportowano wraz z żoną konwojem 62. Oboje zamordowano w komorach gazowych zaraz po przybyciu do Auschwitz, 23 listopada 1943 roku.