Jacques Haïk

Pochodzenie i młodość

Jacques Haïk urodził się w Tunisie 20 czerwca 1893 roku jako syn rabina i najmłodszy z czternaściorga dzieci, a francuska Wikipedia nazywa go wprost Żydem pod ochroną francuską.

Praca i kariera

Jego ojciec zmarł w 1902 roku, a matka wysłała dzieci do Francji, by same ułożyły sobie życie; Jacques dotarł do Paryża i w wieku siedemnastu lat podjął pracę tłumacza w paryskim oddziale londyńskiej firmy importującej filmy amerykańskie. Do 1913 roku sam nią kierował — i to za jego sprawą filmy Charliego Chaplina po raz pierwszy trafiły do Francji. Haïk wymyślił imię, którym Francuzi od tamtej pory nazywają tę postać: Charlot.

Budował wielkie pałace filmowe: całkowicie przebudował Olympię, w 1940 roku otworzył Le Français, a w 1932 zbudował Le Grand Rex, z 3000 miejsc jedno z największych kin Europy, działające do dziś. Wyprodukował około czterdziestu filmów i stał się jednym z trzech największych producentówe Francji, dając Annabelli, Arletty i Jules'owi Berry'emu ich pierwsze role dźwiękowe. Jako Żyd i przeciwnik nazizmu przystąpił w czasie wojny do Wolnej Francji w Tunisie i reprezentował ją w świecie arabskim.