Jacek Kaczmarski

Jacek Kaczmarski urodził się w Warszawie 22 marca 1957 roku jako syn dwojga malarzy, Janusza Kaczmarskiego i Anny Trojanowskiej-Kaczmarskiej; jego matka urodziła się w 1931 roku w rodzinie polsko-żydowskiej i przeżyła okupację niemiecką jako ukrywane dziecko, a jej matka, Felicja Trojanowska z domu Szlachtaub, nauczycielka w Falenicy, była Żydówką — babka, na której opiera się ta karta, której rodzina została niemal w całości zamordowana podczas likwidacji getta warszawskiego i której córka złożyła później świadectwo w zbiorze Dzieci Holocaustu mówią.

Wychowany w artystycznej inteligencji Warszawy i wykształcony w polonistyce na uniwersytecie, odkrył Wysockiego, Brassensa i balladę, a w 1978 roku, w wieku dwudziestu jeden lat, napisał do melodii katalońskiego pieśniarza Lluísa Llacha piosenkę, która uczyniła go głosem pokolenia: „Mury” — „wyrwij murom zęby krat, zerwij kajdany, połam bat” — którą śpiewali stoczniowcy Gdańska w 1980 roku i która stała się, wbrew ironicznej intencji poety, hymnem Solidarności.

Gdy w grudniu 1981 roku ogłoszono stan wojenny, był na tournée na Zachodzie; został, i przez dwanaście lat jego piosenki docierały do Polski z Radia Wolna Europa w Monachium, gdzie nadawał do 1994 roku — setki ballad, które spierały się z polską historią, opowiadały na nowo Bruegla i Rembrandta, drwiły z tyranów i dysydentów na równi i uczyniły go na wygnaniu najczęściej słuchanym poetą w tym języku. Wrócił do wolnej Polski, koncertował bez wytchnienia, pisał powieści i wiersze, i zmarł na raka krtani w Gdańsku 10 kwietnia 2004 roku, w wieku czterdziestu siedmiu lat; jego pieśni znów śpiewano na ulicach Warszawy i Mińska w protestach następnych dekad.

Sprawdź i pogłęb temat dzięki tym zewnętrznym odniesieniom.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Jacek_Kaczmarski