Itamar Cohen

Pochodzenie i młodość

Itamar Cohen, urodzony w 1937 roku i wychowany w telawiwskiej dzielnicy Newe Cedek, jest jednym z synów Jaakowa Szlomo Cohena, który przybył z Jemenu wraz z drugą aliją i został jednym z przywódców Związku Jemeńczyków w kraju.

Praca i kariera

W 1956 roku wstąpił do zespołu Nachalu, wojskowej trupy izraelskiej armii, i został jej solistą: śpiewał Rachel Rachel Jechiela Mohara i Mosze Wilenskiego oraz Historię drogi w programie Ma Boer, a później, już jako weteran zespołu, Balladę o źródle i morzu — pieśni, które zostały w pamięci kraju. Potem z powodzeniem koncertował w Europie i Ameryce, nagrywał płyty w Stanach Zjednoczonych i we Francji, po czym wrócił do Izraela.

Od lat osiemdziesiątych postanowił usunąć się z widoku publicznego i od tamtej pory odmawia wywiadów, ani na chwilę nie przerywając pracy: w wieku osiemdziesięciu siedmiu lat wciąż nagrywał i śpiewał, tak że historyk muzyki Dudi Patimer musiał odtworzyć jego losy z archiwów, a nie z rozmowy. Jego głos należy do najbardziej osobnych w pieśni hebrajskiej, w rodzinie, która ma ich kilka: brat Szlomo znany był jako Sulejman Wielki, pionier izraelskiego śpiewu zbiorowego; brat David śpiewał po Europie jako David the Red Sea Singer; a wśród bratanków i siostrzeńców są Chofni, Pinchas i Wardina Cohen oraz Izhar Cohen, zwycięzca Konkursu Piosenki Eurowizji dla Izraela w 1978 roku.