Isaac Aboab da Fonseca

Pochodzenie i młodość

Isaac Aboab da Fonseca urodził się jako Simão da Fonseca w Castro Daire w Portugalii 1 lutego 1605 roku w rodzinie marranów — jego ojciec, Álvaro da Fonseca, był Dawidem Aboabem w wierze, którą rodzina zachowywała w tajemnicy — i miał siedem lat, gdy uciekli przed Inkwizycją, przez Saint-Jean-de-Luz we Francji, do Amsterdamu, gdzie dziecko obrzezano i stało się Izaakiem; był więc Żydem z urodzenia i rodu, który od dzieciństwa żył otwarcie jako Żyd, co ta karta odnotowuje jako jego drogę.

Praca i kariera

Uczeń Izaaka Uziela, został wyświęcony w wieku dwudziestu jeden lat i był jednym z rabinów gminy portugalskiej Amsterdamu, a w 1642 roku, gdy Holenderska Kompania Zachodnioindyjska wysłała osadników do Brazylii odebranej Portugalii, popłynął z nimi do Recife jako rabin kongregacji Zur Israel — pierwszy rabin, który służył w Amerykach. Pozostał dwanaście lat, przez portugalskie oblężenie miasta, o którym napisał hebrajski poemat dziękczynny Zecher Asiti le-Niflaot El, pierwsze dzieło hebrajskie ułożone w Nowym Świecie, i wrócił do Amsterdamu, gdy Recife padło w 1654 roku; część jego wiernych, wygnana z Brazylii, założyła w tym samym roku pierwszą gminę żydowską Nowego Amsterdamu, który stał się Nowym Jorkiem.

Z powrotem w Amsterdamie był jednym z rabinów, którzy podpisali klątwę na Spinozę w 1656 roku, przełożył na hebrajski kabalistyczne dzieła Abrahama Cohena de Herrery i — ta karta mówi to wprost — dał się porwać, jak większość jego gminy, mesjańskiej gorączce Sabataja Cwi w 1666 roku. Naczelny rabin Żydów portugalskich od 1660 roku, wygłosił kazanie inauguracyjne wielkiej Synagogi Portugalskiej w Amsterdamie w 1675 roku i zmarł 4 kwietnia 1693 roku, w wieku osiemdziesięciu ośmiu lat.