Ibn Kammuna

Pochodzenie i młodość

Sad ibn Mansur Ibn Kammuna urodził się w Bagdadzie na początku XIII wieku w rodzinie żydowskiej — „z pewnością urodzony w rodzinie żydowskiej”, stwierdza Stanford Encyclopedia of Philosophy, a sądząc po tym, jak mówią o nim późniejsi autorzy, Żyd do końca życia, cokolwiek legenda mówiła o późnej konwersji.

Praca i kariera

Lekarz i okulista z zawodu, przeżył mongolski podbój Bagdadu w 1258 roku i rozkwitł pod Ilchanami, gdy upadek kalifatu na krótko rozluźnił hierarchię wyznań, i stał się jednym z najważniejszych filozofów swojego stulecia w świecie islamu: korespondent perskiego polihistora Nasira ad-Dina at-Tusiego, autor własnego systemu w Nowej mądrości i komentator, którego wykład Napomknień Suhrawardiego na wieki ukształtował recepcję filozofii iluminacjonistycznej — Żyd zatem, którego muzułmańska tradycja filozoficzna zalicza do swoich.

W 1280 roku napisał księgę, dzięki której jest pamiętany, Badanie dociekań nad trzema wiarami: porównanie judaizmu, chrześcijaństwa i islamu, z których każdy przedstawiony jest przez własne twierdzenia i własne pisma i każdy poddany tym samym racjonalnym pytaniom — pierwsze dzieło religioznawstwa porównawczego w świecie średniowiecznym napisane w duchu krytycznej bezstronności — z, jak odnotowuje ta karta, obroną judaizmu w centrum i pytaniami o Proroka, które muzułmańscy czytelnicy uznali za nie do zniesienia.

W 1284 roku tłum w Bagdadzie zażądał jego śmierci; namiestnik kazał wywieźć go z miasta ukrytego w skórzanej skrzyni, i zmarł w tym samym roku w Hilli, gdzie jego syn piastował urząd. Muzułmańscy polemiści odpowiadali na jego księgę przez trzysta lat; współcześni uczeni ją przywrócili.