Honi ha-Me'agel

Pochodzenie i młodość

Choni ha-Meagel, „Choni Kreślący Kręgi”, był żydowskim świętym mężem Judei w I wieku p.n.e., w ostatnim pokoleniu królestwa Hasmoneuszy, i jedną z rzadkich postaci legendy rabinicznej, których istnienie i śmierć potwierdza źródło spoza tradycji rabinicznej; ta karta mówi wprost, co jest czym.

Praca i kariera

Miszna opowiada jego historię w traktacie o postach: w roku suszy lud poprosił go, by modlił się o deszcz, a gdy nie spadł, nakreślił na ziemi krąg, stanął w nim i przysiągł na wielkie imię Boga, że nie wyjdzie, póki deszcz nie nadejdzie; spadła mżawka, poprosił o więcej, potem ulewa, i poprosił o deszcz błogosławieństwa, który przyszedł w mierze, jaką wskazał — po czym Szymon ben Szetach, przywódca mędrców, przekazał mu, że za swoją poufałość z niebem zasługuje na klątwę, ale nie karze się dziecka, które wymusza coś na ojcu.

Talmud dodał opowieść o jego siedemdziesięcioletnim śnie pod drzewem chleba świętojańskiego, zasadzonym dla wnuków, których nie miał zobaczyć. Józef Flawiusz, który nazywa go Oniaszem, odnotowuje koniec: w 65 roku p.n.e., gdy bracia Hirkan i Arystobul walczyli o koronę hasmonejską, a Hirkan z arabską armią oblegał brata w Świątyni, oblegający pochwycili sprawiedliwego i zażądali, by przeklął Arystobula; on jednak modlił się, by Bóg nie spełnił życzenia żadnej ze stron przeciw drugiej, i tłum ukamienował go.

Sprowadzanie deszczu jest opowieścią; odmowa i ukamienowanie są historią. Jest wzorem chasyda, człowieka, którego bliskość z Bogiem służy ludowi, a jego krąg kreśli się w pamięci żydowskiej po dziś dzień.