Hermann Kallenbach

Pochodzenie i młodość

Hermann Kallenbach urodził się 1 marca 1871 roku w Žemaičių Naumiestis, małym miasteczku na Litwie należącej wówczas do Imperium Rosyjskiego, w rodzinie żydowskiej — jego ojciec, Kalman Leib Kallenbach, był nauczycielem hebrajskiego — i pozostał Żydem przez całe życie, choć przez wiele lat jego religią była religia Gandhiego. Wykształcony na architekta w Stuttgarcie i Monachium, wyemigrował do Afryki Południowej w 1896 roku i wzbogacił się, projektując domy i biurowce Johannesburga, miasta gorączki złota; w 1904 roku poznał młodego indyjskiego prawnika nazwiskiem Mohandas Gandhi, a spotkanie to odmieniło ich obu.

Praca i kariera

Stał się najbliższym europejskim przyjacielem Gandhiego, porzucił wygody dla wegetariańskiego, wstrzemięźliwego, samowystarczalnego życia, które głosił Gandhi, a w 1910 roku kupił tysiąc sto akrów pod Lawley za Johannesburgiem i oddał je ruchowi jako Farmę Tołstoja — osadę, w której rodziny indyjskich uczestników oporu żyły, pracowały i uczyły dzieci podczas kampanii satjagrahy przeciw prawom uciskającym Hindusów Transwalu; tam wypracowano metodę biernego oporu, którą Gandhi zaniósł do Indii, a Kallenbach był jej architektem w każdym sensie.

Gdy Gandhi odpłynął do Indii w 1914 roku, Kallenbach towarzyszył mu do Londynu, gdzie wojna zastała go jako poddanego niemieckiego i został internowany; nigdy nie dotarł do Indii i wrócił do Afryki Południowej i do swojej praktyki. Dojście nazizmu uczyniło go w latach trzydziestych syjonistą: odwiedził Gandhiego w 1937 roku, by przedstawić sprawę żydowskiej siedziby narodowej, i choć Gandhi nie chciał jej poprzeć, ich przyjaźń przetrwała do końca.

Zmarł w Johannesburgu 25 marca 1945 roku, a jego prochy przewieziono później do kibucu Degania nad Jeziorem Galilejskim.