Friedrich Accum

Pochodzenie i młodość

Friedrich Accum urodził się w Bückeburgu, w małym niemieckim księstwie Schaumburg-Lippe, 29 marca 1769 roku jako syn Herza Marcusa, żydowskiego mydlarza, który w 1755 roku przeszedł na chrześcijaństwo i przyjął nazwisko Christian Accum — nazwisko, według tradycji rodzinnej, utworzone z hebrajskiego „akum”, słowa oznaczającego nie-Żyda, na znak jego przejścia — oraz Judith La Motte, hugenotki; ta karta opiera się na tym urodzonym jako Żyd ojcu i zaznacza, że nie jest on berlińskim filozofem Marcusem Herzem o tym samym nazwisku.

Praca i kariera

Wyuczony w hanowerskiej aptece, Accum wyjechał w 1793 roku do Londynu i tam stał się jednym z pierwszych zawodowych chemików epoki przemysłowej: asystentem w Royal Institution w jej pierwszych latach, wykładowcą, którego kursy w Surrey Institution wypełniały salę, sprzedawcą aparatury i autorem praktycznych podręczników, które nauczyły pokolenie uprawiać chemię. Był naukowym orędownikiem oświetlenia gazowego, chemikiem Gas Light and Coke Company od 1812 roku, a jego Practical Treatise on Gas-Light z 1815 roku pomógł przekonać Londyn, a potem Europę, że miasto można oświetlić gazem węglowym.

Sławę przyniósł mu w 1820 roku A Treatise on Adulterations of Food and Culinary Poisons, którego okładka nosiła czaszkę i biblijne ostrzeżenie „Śmierć jest w garnku”: wymieniał sztuczki branży — ałun w chlebie, miedź w marynatach, ołów w winie, liście tarniny w herbacie, kwas siarkowy w occie — i, co gorsza, wymieniał skazanych za nie kupców, a nakład rozszedł się w miesiąc.

Ostatnie lata

Odwet przyszedł w tym samym roku: oskarżony o wyrywanie kartek z książek biblioteki Royal Institution, stanął przed sądem i w 1821 roku uciekł do Niemiec, gdzie do śmierci 28 czerwca 1838 roku wykładał w Instytucie Przemysłowym i Akademii Budownictwa w Berlinie. Wiktoriańskie prawo o bezpieczeństwie żywności zaczęło się od jego książki.