Esther Hayut

Pochodzenie i młodość

Esther Hayut, z domu Esther Avni, urodziła się 16 października 1953 roku w obozie przejściowym Szubaki koło Herclijji jako córka ocalałych z Zagłady: jej ojciec przeżył Auschwitz, a matka getto w Naddniestrzu. Jej rodzice rozwiedli się, gdy miała około półtora roku, ojciec wyjechał do Anglii, a ona wychowywała się jako jedynaczka w domu dziadków w dzielnicy Newe Amal w Herclijji.

Praca i kariera

W wieku siedemnastu lat przeprowadziła się z matką do Ejlatu, gdzie ukończyła szkołę średnią, a w 1971 roku wstąpiła do Sił Obronnych Izraela i śpiewała w zespole artystycznym Dowództwa Centralnego. Studiowała prawo na Uniwersytecie Telawiwskim, który ukończyła w 1977 roku, i praktykowała prawo handlowe i prawo deliktów, od 1985 roku w spółce z mężem, Davidem Hayutem. W marcu 1990 roku została sędzią sądu pokoju w Tel Awiwie, a w 1996 roku sądu okręgowego w Tel Awiwie, do Sądu Najwyższego weszła zaś jako sędzia pełniąca obowiązki w marcu 2003 roku i jako sędzia stała w maju 2004 roku.

Od maja 2015 do marca 2017 roku przewodniczyła Centralnej Komisji Wyborczej, a 26 października 2017 roku złożyła przysięgę jako dwunasta prezes Sądu Najwyższego Izraela. W 2023 roku, ostatnim roku swojego urzędowania, publicznie sprzeciwiła się rządowemu planowi reformy sądownictwa, a 16 października 2023 roku przeszła w stan spoczynku po osiągnięciu obowiązkowego wieku siedemdziesięciu lat, po trzydziestu trzech latach orzekania.

Żadne źródło nie stwierdza wprost jej żydowskiej tożsamości: jej biografie wspominają rodziców, którzy przeżyli Auschwitz i getto w Naddniestrzu, ale biografia izraelskiej sędzi nie ma powodu, by mówić więcej. Figuruje tutaj na podstawie izraelskiego domniemania przyjętego przez serwis 7 września 2026 roku — hebrajskie imię i nazwisko, życie w Izraelu i silna udokumentowana więź, tutaj jej prezesura Sądu Najwyższego Izraela — które jest domniemaniem, a nie deklaracją, i które obala każde przeciwne źródło.