Eduard von Simson

Pochodzenie i młodość

Eduard Simson urodził się w Królewcu 10 listopada 1810 roku w żydowskiej rodzinie kupieckiej i w wieku trzynastu lat, w 1823 roku, został wraz z rodzicami ochrzczony w wierze protestanckiej — konwersję tę karta mówi wprost, jako cenę kariery akademickiej i publicznej, którą Prusy zamykały przed Żydami.

Praca i kariera

Studiował prawo w Królewcu, Berlinie i Bonn, w wieku dwudziestu trzech lat został profesorem prawa rzymskiego w Królewcu i sędzią tamtejszego sądu wyższego, a w 1848 roku wybrano go do Zgromadzenia Narodowego we Frankfurcie, pierwszego parlamentu całych Niemiec. Jako jego przewodniczący od grudnia 1848 roku stanął na czele deputacji, która w kwietniu 1849 roku zaniosła koronę cesarską Fryderykowi Wilhelmowi IV Pruskiemu, i usłyszał, jak król ją odrzuca; pokolenie później, w grudniu 1870 roku, poprowadził do Wersalu deputację Reichstagu Związku Północnoniemieckiego, która ofiarowała tytuł cesarza Wilhelmowi I, i tym razem korona została przyjęta.

W międzyczasie przewodniczył parlamentowi unii erfurckiej w 1850 roku i pruskiej Izbie Deputowanych, był też pierwszym przewodniczącym Reichstagu Związku Północnoniemieckiego od 1867 roku i Cesarstwa Niemieckiego w latach 1871–1874, bezstronnym przewodniczącym parlamentu monarchistów, liberałów i socjalistów.

Ostatnie lata

W 1879 roku Bismarck uczynił go pierwszym prezesem Reichsgerichtu, sądu najwyższego Cesarstwa, w Lipsku, gdzie służył do 1891 roku; nobilitowany w 1888 roku, prezes Towarzystwa Goethego, zmarł w Berlinie 2 maja 1899 roku — wnuk królewieckich Żydów, który przewodniczył narodzinom jedności Niemiec.