Denise Gamzon

Pochodzenie i młodość

Denise Gamzon urodziła się jako Denise Lévy w dziesiątej dzielnicy Paryża 26 kwietnia 1909 roku, jako córka Maximiliena Lévy'ego i Sophie Bernheim z Miluzy.

Praca i kariera

Do własnej żydowskości doszła w nieoczekiwanym miejscu: studiując w Niemczech w latach, gdy niemiecki antysemityzm stawał się programem, uświadomiła sobie — jak pisze we wspomnieniach — swoje żydowskie korzenie. Poślubiła Roberta Gamzona, który w 1923 roku założył Éclaireurs israélites de France, i sama została drużynową. Pod okupacją ruch przekształcił się w jedno z głównych narzędzi ratunku, a to ona organizowała domy dziecka: gospodarstwa i domy w strefie nieokupowanej, gdzie żydowskie dzieci karmiono, uczono, a gdy dosięgały ich łapanki — rozpraszano pod fałszywymi nazwiskami po okolicznych wsiach.

Należała do zorganizowanego żydowskiego ruchu oporu we Francji — pracy, którą często opisywano jako dzieło jej męża, a która w dużej części była jej.

Życie prywatne

Gamzonowie wyjechali do Izraela latem 1949 roku, najpierw do kibucu Sde Elijahu; potem uczyła francuskiego na Uniwersytecie w Tel Awiwie do 1977 roku, osiadła w Jerozolimie i wydała wspomnienia w 1997. Tam zmarła 26 października 2002 roku, w wieku dziewięćdziesięciu trzech lat.