Clara Lemlich

Pochodzenie i młodość

Clara Lemlich urodziła się 28 marca 1886 roku w Horodku, jidyszojęzycznej wsi w imperium rosyjskim, dziś na Ukrainie, i przyjechała z rodziną do Stanów Zjednoczonych w 1903 roku, po pogromie kiszyniowskim.

Praca i kariera

Poszła do nowojorskich szwalni bluzek, gdzie dziewczęta pracowały długie dni przy maszynach wynajmowanych od szefa, i była już znaną agitatorką, gdy związek zwołał wiec w Cooper Union, 22 listopada 1909 roku. Mówcy przez dwie godziny mówili ogólnikami; Lemlich poprosiła o głos i powiedziała po żydowsku, że ma dość słuchania mówców mówiących ogólnikami, że przyszli tu po to, by rozstrzygnąć, czy strajkować, i zgłosiła wniosek o strajk generalny.

W dwa dni wyszło około dwudziestu tysięcy z trzydziestu dwóch tysięcy szwaczek bluzek, a strajk, który gazety nazwały Powstaniem Dwudziestu Tysięcy, wytrzymał do 10 lutego 1910 roku i wywalczył umowy związkowe niemal w każdym zakładzie w branży. Niemal: Triangle Shirtwaist Company nie podpisała, a jej drzwi wciąż były zamknięte na klucz, gdy 25 marca 1911 roku spłonęły jej górne piętra i zginęło sto czterdzieści sześć robotnic.

Najęci ludzie połamali Lemlich kilka żeber na pikiecie, a ona na nią wróciła; wypchnięta z branży czarnymi listami i wychowując troje dzieci z Joem Shavelsonem, założyła Zjednoczoną Radę Gospodyń Klasy Robotniczej, poprowadziła bojkot mięsa w 1935 roku, który zamknął ponad cztery tysiące rzeźni w Nowym Jorku, i kierowała strajkami czynszowymi.

Ostatnie lata

W wieku osiemdziesięciu jeden lat, w domu opieki w Los Angeles, zrzeszyła w związku salowych, którzy się nią opiekowali; tam zmarła 12 lipca 1982 roku, w wieku dziewięćdziesięciu sześciu lat, siedemdziesiąt trzy lata po Cooper Union.