Bob Dylan

Pochodzenie i młodość

Bob Dylan urodził się jako Robert Allen Zimmerman w Duluth w Minnesocie 24 maja 1941 roku — jego imię hebrajskie brzmi Szabtaj Zisl ben Awraham — w małej i zwartej społeczności żydowskiej; dziadkowie ze strony ojca wyjechali z Odessy po pogromach 1905 roku, dziadkowie ze strony matki byli Żydami litewskimi, którzy dotarli do Ameryki w 1902, a bar micwę miał w maju 1954.

Praca i kariera

Gdy miał sześć lat, ojciec zachorował na polio i rodzina wróciła do Hibbing, rodzinnego miasteczka matki, w zagłębiu rud żelaza, gdzie ojciec i stryjowie prowadzili sklep z meblami i sprzętem domowym. Rock and rolla słyszał ze stacji nadających aż ze Shreveport i Little Rock, w liceum w Hibbing zakładał zespoły na tyle głośne, że dyrektor odcinał mikrofon, a 31 stycznia 1959 roku widział Buddy'ego Holly'ego grającego w zbrojowni w Duluth, cztery dni przed katastrofą samolotu — wieczór, który opowiadał jeszcze w mowie noblowskiej.

Tej jesieni zapisał się na Uniwersytet Minnesoty, przeszedł od rocka do folku w kawiarniach Dinkytown, a w 1961 pojechał do Nowego Jorku. To, co tam zrobił, nie było wcześniej zrobione: wziął proste formy tradycji folkowej i bluesowej i włożył w nie inteligencję literacką, jakiej nigdy nie niosły, tak że jedna piosenka mogła pomieścić naraz wywód, obraz i ironię. Blowin' in the Wind oraz The Times They Are a-Changin' stały się hymnami ruchu praw obywatelskich i sprzeciwu wobec wojny; elektryczne płyty z 1965 i 1966 roku oraz sześć minut Like a Rolling Stone złamały to, czym singlowi wolno było być.

Uznanie

W 2008 roku dostał wyróżnienie Pulitzera, w 2012 Prezydencki Medal Wolności, a w 2016 Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, za stworzenie nowych poetyckich środków wyrazu w ramach wielkiej tradycji pieśni amerykańskiej.