August Neander

Pochodzenie i młodość

August Neander urodził się jako David Mendel 17 stycznia 1789 roku w Getyndze, w rodzinie żydowskiej, i dorastał w Hamburgu w biedzie po rozstaniu rodziców.

Praca i kariera

W 1806 roku, mając siedemnaście lat, został ochrzczony jako luteranin i przyjął nazwisko Neander, po grecku „nowy człowiek” — ta karta mówi to wprost; figuruje w tym katalogu z tytułu udokumentowanego żydowskiego urodzenia, a sama Encyclopaedia Judaica odnotowuje go jako „historyka Kościoła i konwertytę”. Żydowski chłopiec rozmiłowany w Platonie stał się największym historykiem Kościoła swojego stulecia: z rekomendacji Schleiermachera został powołany w 1813 roku, w wieku dwudziestu czterech lat, na nowy Uniwersytet Berliński i przez trzydzieści siedem lat trzymał tam katedrę historii Kościoła.

Jego Powszechna historia religii i Kościoła chrześcijańskiego, w sześciu tomach, jako pierwsza opowiedziała chrześcijaństwo jako dzieje życia wewnętrznego osób, a nie doktryn i instytucji — „serce czyni teologa”, lubił mawiać — i przyniosła mu miano ojca nowożytnej historii Kościoła. Jego Życie Jezusa z 1837 roku odpowiedziało sceptycznemu dziełu Straussa. Kochany przez studentów, którzy mieli go za roztargnionego i świętego, zmarł w Berlinie 14 lipca 1850 roku.