Przechowywana krew (bank krwi)

Grupy krwi Karla Landsteinera uczyniły przetoczenia bezpiecznymi, ale krew wciąż musiała wędrować wprost z jednego ciała do drugiego: krzepła w ciągu kilku minut. W 1915 roku Richard Lewisohn, żydowski chirurg ze szpitala Mount Sinai w Nowym Jorku, ustalił dokładne stężenie cytrynianu sodu, które powstrzymuje krzepnięcie, nie zatruwając chorego – 0,2 procent – i wykazał, że tak zabezpieczona krew wytrzymuje wiele dni. Przetoczenie stało się czymś, co można przechowywać, przewozić i gromadzić. Każdy bank krwi, każde przetoczenie na polu bitwy i każda zwykła operacja od tamtej pory opierają się na tej liczbie.

Część cyklu „Dary Żydów” — zweryfikowany żydowski wkład w rozwój świata, ze źródłami.