Rozrost dna oceanicznego
Zaproponowany przez geologów Harry’ego Hessa i Roberta Dietza; dowód z przebiegunowań magnetycznych opiera się na teorii geodynama Waltera M. Elsassera, niemieckiego fizyka żydowskiego pochodzenia, który uciekł przed nazizmem.
1960s
Stany Zjednoczone
Rozrost dna oceanicznego – myśl, że nowa skorupa oceaniczna powstaje w grzbietach śródoceanicznych i rozsuwa się na boki – zaproponowali na początku lat 60. Harry Hess i Robert Dietz; stał się on filarem tektoniki płyt. Potwierdziły go symetryczne pasy magnetyczne na dnie oceanu, zapisujące przebiegunowania pola magnetycznego Ziemi. Teorię tego pola, czyli geodynama, rozwinął w znacznej mierze fizyk Walter M. Elsasser, który jako Żyd uciekł z nazistowskich Niemiec.
Część cyklu „Dary Żydów” — zweryfikowany żydowski wkład w rozwój świata, ze źródłami.